تداوم مراقبت: داستان ریتا

ریتا و همسرش جیم که در اسپانیا متولد شده‌اند، زمانی که اولین فرزندشان نوزاد بود به استرالیا نقل مکان کردند.

فرزند دوم آنها در استرالیا به دنیا آمد. وقتی بچه‌ها کوچک بودند، ده سال دیگر را در اسپانیا زندگی کردند و سپس به طور دائم در استرالیا ساکن شدند. ریتا و جیم می‌خواستند فرزندانشان بخشی از فرهنگ اسپانیا را احساس کنند، بنابراین تعطیلات سنتی را جشن می‌گرفتند و در خانه به زبان مادری خود صحبت می‌کردند.

ریتا اکنون ۷۸ سال دارد و با سرطان زندگی می‌کند. جیم با کمک دخترشان در خانه از او مراقبت می‌کند. جیم اخیراً در بیمارستان بستری شده و به پرستاران گفته بود که مدیریت اوضاع در خانه برایش سخت‌تر شده است.

برای حمایت از ریتا جهت ادامه زندگی در خانه و جیم جهت ادامه مراقبت از او، بیمارستان آنها را به برنامه استقلال سلامت (HiP) ما ارجاع داد. پس از ارزیابی، هماهنگ‌کننده مراقبت‌های پیچیده HiP، خدمات پشتیبانی خانگی مرتبط را شناسایی کرد، با زوج در مورد گزینه‌هایشان صحبت کرد و ارجاعات و ارزیابی‌ها را هماهنگ نمود.
خانواده که با خدمات مراقبت از سالمندان آشنا نبودند، گفتند که داشتن یک هماهنگ‌کننده مراقبت به کاهش استرس آنها کمک کرده و می‌توانند مطمئن باشند که ریتا آنچه را که نیاز دارد دریافت می‌کند.

هماهنگ‌کننده مراقبت، از طریق برنامه پشتیبانی خانگی کامنولث (CHSP، مراقبت از سالمندان من) ارزیابی را ترتیب داد.

CHSP ترتیب داد که ریتا از طریق شورا خدمات مراقبت در منزل، از جمله مراقبت شخصی، کمک در منزل و استراحت هفتگی برای جیم را دریافت کند. این زوج این خدمات را دریافت کردند و هماهنگ‌کننده مراقبت با آنها در مورد کارهایی که باید انجام دهند و نحوه تنظیم یک برنامه منظم برای مراقبت در خانه‌شان صحبت کرد.

سرطان ریتا پیشرفت کرد و متخصص او خدمات مراقبت تسکینی را برای مدیریت علائم او معرفی کرد. روزی پرستار مراقبت تسکینی متوجه شد که ریتا در حال ایجاد زخم بستر است. او ریتا را برای مراقبت تحت فشار به کاردرمانی ارجاع داد.

ما ریتا را برای دسترسی به این خدمات در اولویت قرار دادیم زیرا او مراقبت تسکینی دریافت می‌کرد و زخم بستر داشت که خطر عفونت جدی را به همراه دارد و می‌تواند بسیار دردناک باشد.

کاردرمانگر ارزیابی مراقبت فشاری را انجام داد زیرا درمان باید متناسب با فرد باشد، در غیر این صورت ممکن است ناحیه آسیب‌دیده بدتر شود. کاردرمانگر از طریق این ارزیابی تشخیص داد که ریتا بین درمان‌های سرطان خود، خستگی زیادی را تجربه می‌کند. در نتیجه، او زمان زیادی را صرف نشستن می‌کرد که این امر به ایجاد زخم فشاری او کمک می‌کرد. او همچنین کمی ناراحتی و درد داشت. ریتا و خانواده‌اش توافق کردند که کاهش درد و خطر فشار، یک هدف مهم مراقبتی است.

داروها می‌توانند بر خستگی و تحرک تأثیر بگذارند، بنابراین کاردرمانگر، با رضایت ریتا، با پزشک مراقبت‌های تسکینی در مورد داروهای او صحبت کرد. کاردرمانگر وزن، قد و اندازه صندلی ریتا را اندازه‌گیری کرد تا تصمیم بگیرد که چه بالشتک‌های فشاری ممکن است برای او مناسب‌تر باشد.

آنها چند بالشتک فشاری را با ریتا امتحان کردند تا اینکه او بالشتکی را پیدا کرد که می‌توانست با نحوه نشستن او متناسب باشد، بهترین تسکین فشار را فراهم کند و درد او را کاهش دهد. او همچنین به ریتا، جیم و دخترشان نشان داد که چگونه بالشتک را طوری قرار دهند که بهترین پشتیبانی را برای جلوگیری از فشار بیشتر فراهم کند. پرستار مراقبت تسکینی در حالی که او در حال اتمام ویزیت خانگی خود بود، با کاردرمانگر ملاقات کرد. آنها با خانواده در مورد استفاده از کرم برای جلوگیری از ترک خوردن پوست صحبت کردند.

کاردرمانگر به خانواده اطلاع داد که اگر زخم بستر بدتر شد یا بهبود نیافت، با او تماس بگیرند. هماهنگ‌کننده‌ی گروه همچنین توانست با دختر دومش که در اسپانیا زندگی می‌کرد، ارتباط برقرار کند. او به او اطمینان داد که مراقبت‌های بهداشتی مادرش در سیستم مراقبت از سالمندان تغییر یافته در ... ارائه می‌شود.
استرالیا و چه کسی در تیم می‌توانست به بهترین شکل به سوالات دقیق‌تر او پاسخ دهد.